1000 Smiles Per Hour kijken

“Zwevend langs de buitenranden van een betonnen landschap, brengt een ontmoeting in de schemering een kostbaar moment van verbinding teweeg voor een melancholische performer, te midden van de kil apathische stadsgrenzen.”

1000 glimlachen per uur. 1000 Smiles op een podium voor een publiek dat jou als spiegel gebruikt, als kans om naar zichzelf, in zichzelf te kijken. In hun diepste verlangens en angsten. In hun menselijkheid. Maar hoe zit het met jezelf? Wie ben je? Je loopt door de straten naar een bestemming die we niet kennen. Je ontmoet een vrouw wiens relatie tot jou onduidelijk is. Je blijft een geest die make-up moet afwassen, een masker, een tweede persoonlijkheid waar je jezelf elke dag een paar uur in wurmt. Jij bent degene die naar ons lacht, die ons laat zien wie we zijn en die in de schaduw van onszelf verdwijnt.