Nos jours, absolument, doivent être illuminés kijken

Een documentair experiment van grote emotionele kracht, over vrijheid en de kracht van menselijke affectieve banden. We zijn getuige van een concert gegeven door de gevangenen van een gevangenis in Orléans. Toch blijven ze de hele film lang ongezien buiten de gevangenismuren, terwijl de camera kijkt naar degenen die buiten naar de muziek luisteren, voor de gevangenis. Stille emoties, de opgetogen gezichten van de luisteraars die langs de gevangenen neuriën, en hun niet onthulde persoonlijke geschiedenissen vormen een menselijke galerij van potentiële verhalen, geboren uit de verbeelding van de kijker.