Papa (The Original Potato Eaters) kijken

Aardappelen, inheems in de landbouwgronden van Andes-Peru, dienen als belangrijkste metafoor in deze revisionistische documentaire. Papa repliceert de originele compositie van Vincent van Gogh, De Aardappeleters. De ‘onbeschaafde, ongepelde, stoffige gezichten’ van de oorspronkelijke Nederlandse boeren worden geportretteerd door een inheemse Quechua-familie uit de Andes, die tot op de dag van vandaag ‘op eerlijke wijze hun maaltijden verdient’. Naar het model van Luis Buñuels historische surrealistische documentaire uit 1932, Land Without Bread (Las Hurdes), probeert Papa het discours dat doorgaans wordt aangenomen door de 'stem van god'-documentairevorm te parodiëren, simpelweg door het onderliggende elitarisme van dergelijk formalisme op de voorgrond te brengen - de afstand die inherent is aan 'objectiviteit' wordt louter als cynisme geopenbaard.