Para Julia kijken

Een jongen ontmoette een meisje. Ze brachten wat tijd samen door, ze gingen vaak naar de film, ze gaven dingen weg, ze reisden. Het meisje verlaat de jongen. De jongen geloofde dat zij de vrouw van zijn leven was. Ze geeft hem een notitieboekje met tekeningen (de beste die hij kent) en met alle kaartjes van alle films die hij is gaan zien. De jongen neemt een camera mee. Een 22-jarige jongen die zichzelf op zo'n manier blootgeeft in een film, die zich uitdrukt in de eerste persoon die ons enkele pagina's van een krant aanbiedt, de zijne, die geen andere persoon in zijn plaats zou kunnen schrijven, die zonder concessies met ons praat over zijn eerste geschiedenis van liefde en de pijn van een pauze, komt niet vaak voor. Een jongen die zijn pijn deelt, de behoefte om te filmen waar hij van houdt en wat hij verliest, zijn leren van het leven en de wereld door middel van cinema - de bioscoop alleen - is ook zeldzaam. Een gebaar van een filmmaker.