Vakmanschap van weleer
Toen ik nog wekelijks de bioscoop bezocht, begrepen ze hoe men een verhaal vertelde zonder overbodig lawaai. Deze film uit 1968 bewijst dat de filmkunst sindsdien enkel achteruit is gegaan. Tegenwoordig vertrouwt men op computers en snelle montage, maar Kubrick toonde hier wat echt vakmanschap inhoudt. De overgang van de apen bij de mysterieuze monoliet naar de geavanceerde ruimtevaart is van een orde die men nu niet meer tegenkomt. Het is een targe film, maar het dwingt de kijker tenminste tot nadenken. De reis naar Jupiter wordt zonder haast in beeld gebracht, precies zoals de techniek dat destijds voorschreef. Geen flitsende beelden of constante explosies om de aandacht van de jeugd vast te houden. Het is spijtig dat men tegenwoordig meent dat alles sneller en luidruchtiger moet om interessant te zjin. Voor mij blijft dit het bewijs dat de sector decennia geleden haar hoogtepunt reeds heeft bereikt. Niets wat ik de afgelopen jaren in de bioscoop heb gezien, kan aan deze kwaliteit tippen. Het is degelijk, eerlijk werk van een regisseur die zijn gereedcshap volledig beheerste. Een zeldzaamheid in de huidige tijd.
