Prachtig en rauw
Keek dit op een regenachtige zondag in Utrecht na een slopende werkweek bij de NGO en poeh, dit kwam binnen. Normaal vlucht ik in mijn Nora Ephron-trilogie (die ik echt 5 keer per jaar zie!), maar vandaag koos ik voor dit meesterewrk. De openingsscène waarin Szpilman die Nocturne van Chopin speelt terwijl de wereld om hem heen lteterlijk instort door de bombardementen... ik hield mijn adem in. Wat een chemistry heeft die man met zijn muziek; het is bijna een liefdesverhaal op zich. Hoewel de dialoog in de film soms schaars is, spreekt elke blik boekdelen. De slot-scène liet me echt met een brok in mijn keel achter. Mnesen doen vaak zo elitair over mijn geliefde rom-coms, maar uiteindelijk draaien zowel die films als deze heftige biografie om de essentie van mens zijn en overleven. Of het nu gaat om de liefde vinden of de oorlog overleevn, de emotie is universeel. Een prachtig, rauw portret dat me nog lang zal bijblijven. 🎹✨
