Succession in de jaren 70
Eindelijk deze klassieker van de watchlist afgevinkt tussen de wasjes door. Ik keek dit echt met een 'series-bril' op en wauw, de pacing is eigenlijk heel mdoern. Het voelde bijna als een eerste seizoen van Succession ontmoet de rauwe sfeer van Mare of Easttown, maar dan in de jaren 70.
De dynamiek binenn de familie Corleone is zo herkenbaar voor wie van goede drama's houdt. Don Vito die dwarsligt over die durgsdeal? Dat is de ultieme cliffhanger die de boel in beweging zet. Ik zat echt op het puntje van mijn stoel toen de spanning tussen de families opliep.
Geen moment saai, ook al is het een lange zit voor na bedtijd. Het had van mij zelfs een miniserie mogen zijn om nog dieper in die bijpersonages te duiken. De transformatie van Michael is de beste character arc die ik in tijden heb gezien. Zeker een aanrader voor de bingewatchers onder ons.
