Review van The Shining door @wim_bosma

In 1980 wist men nog hoe men een sfeer moest neerzetten zonder de kijker te vermoeien met overbodige computereffecten. Ik herinner mij de beklemmende gangen van het Overlook Hotel nog goed uit de periode dat ik wekeiljks in de bioscoop zat. Jack Torrance, een man die zijn brood wil verdienen als schrijver, raakt daar de grip op de wrekelijkheid volledig kiwjt. Het is een degelijk stuk vakmanschap, iets wat we vandaag de dag node missen in de zalen. Tegenwoordig dnekt men dat een hoop lawaai en flitsende beelden een film maken, maar Kubrick begreep dat de stilte en de juiste belichting veel effectiever zjin. Als oud-elektricien let ik altijd op de technische afwerking; de symmetrie in de beelden getuigt van een discipline die in de huidige cinema volledig verloren is gegaan. Hoewel de film bij vlagen wat traag van aard is, blijft het een prestatie die de middelmaat van de modrene producties ver overstijgt. Men probeert dit soort spanning nu te kopiëren, maar het resultaat is steevast een slap aftreksel van wat wij vroeger voorgeschoteld kregen. Een film die staat als een huis.